Tag Archives: தமிழ்

தனிமை

அழுகையும் ஆனந்தமும்
அழகும் ஆழ்சிந்தனையும்
மதிமயக்கும் மோகமும்
குழலின் சோகமும்
குயிற்பாட்டில் தவழும்
பூங்காற்றும் தேன்சுரக்கும்
பூக்களும் அவைத்
திறக்கும் தருவாயில்
திரியும் தேனிக்களும்
அசையா இலைகளை மேய்ந்தே
அசைப்போடும் ஆடுகளும்
இயற்கையோ டிசைந்து
இன்பங்கொள்ளு மிதையமும்
செண்டுகளைச் சீண்டியே
சீண்டாத வண்டுகளும்
சீராகவூறும் எறும்புகளும்
புத்துணர் வூட்டும் புற்களும்
மென்காற்றில் அவையெழுப்பும்
அன்பலைகளும் அறிவும்
அடங்கா வெறியும் சூழ
மழலை போற்கொஞ்சுமெழிற்
தமிழைக்கொண் டோர்க்குழவியாக
வாழ்கிறதோ என் தனிமை?

தமிழ்

மேலும் தமிழை விரும்புவேன்
அத்தமிழ் என்னை விரும்பவே
கவிதைகள் பல கிறுக்குவேன்.
வெறும் கிறுக்கல்களாக முடியாது
அழகு வடிவம் பெற
அயரா துழைப்பேன் – அவை
நடையும் நயமும் பெறச் சிந்தையில்
தடையும் தயக்கமும் அகல
என் உள்ளெண்ணங்கள் அழகிய
அர்த்தங்கள் கொள்ள என்றென்றும் யாசிப்பேன்.
இம்மொழியை கற்றுத்தா னென்னப் பயனென்பார்
வீணாக அழிப்பாய் காலத்தை என்றறிவுரைக் கூறுவார்
அவர்கட்கு, நான் பிழைக்க முயலவில்லை
வாழ வுத்தேசிக்கிறேன் என்று புலப்படக் கூற
நற்புலமையைத் தேடுவேன் என்னுள்!