Tag Archives: இசை

இசை

நிழலுள் நிஜம் மூழ்கி
நிலவும் பொருள்யாவிலும்
சூழ்கிறது இருள்!
நல்நினைவெலாம் வெறுமாக
நஞ்சூட்டுஞ் சோகஞ்
சேர்க்கிறதோ என்னுள்?
இனந்தெரியாதக் குற்றவுணர்வு
இடைவிடாது யெனைச்சூழ
அனைத்தபடி ஆராரோப் பாடிய
அன்னையே ஆராரோயிருக்க
உன்னைத் தேடுதேயென் கண்கள் விழித்தபடி!
பல ஏமாற்றங்கள் என்மேற்
படையெடுக்கவே தெறிக்க
வோடவிருந்தேன் இசையைக் காணும் முன்னாள்!
கண்டேன் உன்னை அதனுள்
கண்டுகொண்டேன் அதன்மேல்
நான் கொண்ட காதலை.
மழலைச் சிட்டின் சின்னஞ் சிறுக்கைகள்
என்னை வருடியே அழைத்துச்
செல்கிறதோவோர் மாயவுலகிற்கு
இசையென்னு மோர்வடிவம் கொண்டு அதற்கு?
அதன்மொழிக் கொண்டு முத்தமிட்டு
ஆடிவருகுதே அருகிலே – அதனால்
கண்கள் சொருகி காணாச்சொர்க்கமதில்
தவழுதோ யென்மனம் குதூகலத்தில்?
இசையென்னு மிளங்கன்று
துள்ளித்திரிகிறிதே யெத்திசையிலும்
அக்கலை படரவே அசைந்தே
இசைகிறதேயென் தசையெலாம்!

இசை

விடிய விடிய மொட்டு விரியக்
காத்திருக்கும் வண்டு
வியந்துப் போற்றுந் தேன்போற்
கசிந்ததோ இசையென் உயிரில்?

பறந்துப் பறந்து பாலைவனப் பருந்து
களைத்தே திரும்பிக் கூட்டிற்பெரும்
இன்பமதை விருந்தாகத் தந்து
ஈரம் சேர்க்குமோ வாடிய என் மனதில்?

காணக் காணக் காணும் யாவும்
கானல் நீராகக் கண்களும் கலங்க
அழும் சோகங்களை அடையாளங்கண்டு
அமுதூட்டுமோ அஃதென் அகத்தில்?

இசையின் ஓசை
இவ்விதயத்தின் ஆசை
அசையும் பொருளெல்லாம்
அசைபோடும் அதனழகை!