Abstract thought put in simple words!

“The seer and the object seen are like the rope and the snake. Just as the knowledge of the rope which is the substrate will not arise unless the false knowledge of the illusory serpent goes, so the realization of the Self which is the substrate will not be gained unless the belief that the world is real is removed”.

I wonder how a man can possibly think of what existing around is unreal and I enjoy appreciating this.

No live infinite exist!

Our body is going to get perished one day.. destroying resources, killing many lives to keep it comfortable is pointless!

Those who don’t realize this and live accoedingly are worse than animals… Dumbest of all!

All have a deadline!

Those who work just for money, live for death!

தர்மம் – Truth

“தர்மத்தின் வாழ்வுதனை சூது கவ்வும்
தர்மம் மறுபடியும் வெல்லும்”
என்று வாழ்வோர் மாய்ந்தா ரில்லை
இதனை மறந்து வாழ்வோர்
இன்பத்துடன் இருப்பா ரில்லை!

Why is it so?

The philosophy behind any research should not target industries… It should make way for imagination and a contentment for soul.

But today, a phenomenon called industrialization demands selling any (so called) research and make money out of it.

This has polluted the unique human behaviour of researching.

When compared to contentment of soul any application or tonnes and tonnes of money are equivalent to hairs on our heads!

Those toilets smell great eh?

Even toilets in India are getting westernized!

People love western asses and toilets.

Indeed, don’t they?

Shame on those so called “Indians”!

பாரதியின் புரட்சி!மழையின் எழுச்சி!

வெட்டி அடிக்குது மின்னல்! கடல்

வீரத்திரை கொண்டு விண்ணை இடிக்குது!

கொட்டி இடிக்குது மேகம்!

கூக் கூவென்று விண்ணைக் குடையுது காற்று!

சட்டத்தடச்   சட்டத்தடச் சட்டா

சட்டத்தடச்   சட்டத்தடச் சட்டா

என்று தாளங்கள் கொட்டி கருகுது  வானம்!

எதிலும் இங்கு இருப்பான் அவன் யாரோ?

பூசுவாய்ச் சாம்பலை மெய்யிற்கு

புகட்டுவாய்ப் பற்பாடல்கள் தீயவர்க்கு

பூங்காவனமாவாய்  மனதை சாட்சியாய் கொண்டு வாழ்வோர்க்கு

எந்தையே!

புறமிருக்கும் பொருள் வாழ்க்கை வேண்டாமென்று

பொறியை நெற்றியில் கொண்டிருக்கும்

நின்மெய்யடியை நாடுவேனே இந்நொ டிமுதலே!

தழீஇம் தழீஇம் தண்ணம் படும்

ஏசுவான் எண்ணற்ற குற்றமில்லாதோரை

பற்றற்ற பிற உயிர்களைக் கண்டால்

விசரென்று வீசுவான் கற்கலை

பூசுவான் கறியை எளியவர் முகம் கண்டால்

தூசென்று மதிப்பான் ஈசன் வனத்தை

பாசங்கோடு வாழ்ந்துப் பச்சரிசியும் நெல்லும்

பிறர்க்கில்லாது மோசம் செய்வான்

மனமெனும் சாட்சியை

மண்ணோடு மறைத்து மாயச் செய்வானேல்

சொல்கிறேன் அவனுக்குச்

சிவசக்தி யிருக்கிறாள் அவன் அழிவிற்கு!

சாவுக்கு சான்றிதழ்

விழியில் ஒளியும் ஒழியும்

மனித உயிரும் உருண்டோடும்

மண்ணில் வாழ்வோர் மரணம் என்பர்

மாய்ந்தப் பின் சான்றிதழ் பெறுவர்.